انقلاب فمینیسم هائیتی

دکتر ترزا روبیلارد با نگاه به بیمارش، نیکولاس آگنور، که روی مبل نشسته بود و داشت رازهای درونی‌اش را اعتراف می‌کرد، گفت: «ببینم، تو همیشه داری آنلاین در مورد زنان سیاه‌پوست چرت و پرت می‌گی، و با خواهرهای غریبه توی فیس‌بوک و اینستاگرام دعواهای طولانی می‌کنی، اما مخفیانه آرزوی سلطه‌ی زنان سیاه‌پوست را داری؟» مرد جوان سیاه‌پوست هیکلی، قدبلند و خوش‌پوشی بود که به مبل تکیه داد و سر تکان داد. بالاخره چیزی را که آن دکتر خوب مدت‌ها به آن مشکوک بود، فاش کرد…

مانند بسیاری از مردان جوان سیاه‌پوست که با زنان سیاه‌پوست قوی مشکل دارند، نیکولاس آگنور به اندازه دریاچه ایری مطیع و فرمانبردار بود. دکتر ترزا روبیلارد قطعاً از افشاگری برادر جوان تعجب نکرد. همان برادرانی که تمام روز از اینکه زنان سیاه‌پوست بیش از حد رئیس‌مآب هستند شکایت داشتند، مخفیانه آرزو داشتند که تحت سلطه زنان سیاه‌پوست باشند…

نیکولاس به آرامی گفت: «فکر می‌کنم به همین دلیل است که نسبت به همه آن خواهران قوی، مشکلات خشم دارم.» و در حالی که دکتر ترزا روبیلارد سر تکان می‌داد، او به سخنرانی کوتاه خود ادامه داد. برادر جوان صحبت کرد و با جزئیات زیادی درباره مشکلات خشم خود نسبت به زنان سیاه‌پوست و این واقعیت که او در اینترنت به دنبال تصاویری از زنان سیاه‌پوستی بود که در سناریوهای BDSM بر مردان سیاه‌پوست تسلط داشتند، توضیح داد. دکتر ترزا روبیلارد با خود فکر کرد: «درباره یک معما صحبت کن…»

دکتر ترزا روبیلارد با لبخند پرسید: «خواهران سلطه‌گر در آن فانتزی‌های بی‌دی‌اس‌ام‌ات با تو چه می‌کنند؟» و نیکولاس آهی کشید و با ناراحتی روی مبل جابه‌جا شد. دکتر خوب لب‌هایش را لیسید، چون حس کرد اوضاع دارد بدتر می‌شود. او دو ماه گذشته نیکولاس آگنور، پسر یک خانواده ثروتمند هائیتی-کانادایی اهل مونترال، کبک، را درمان می‌کرد. اخیراً، آنها به یک موفقیت واقعی دست یافته بودند و نیکولاس بالاخره به ریشه چیزی که او را آزار می‌داد، رسید…

نیکولاس اعتراف کرد: «در خیالاتم، یک زن سیاه‌پوست مسن‌تر با لباس چرمی سیاه، مرا می‌بندد و کتکم می‌زند، و به من سیلی هم می‌زند.» و دکتر ترزا روبیلارد لبخندی زد و علی‌رغم میلش، ارضا شد. حفظ بی‌طرفی بالینی که معمولاً یک پزشک خوب هنگام برخورد با سایر بیماران نشان می‌دهد، دشوار بود. هنگام برخورد با مردان جوان سیاه‌پوست سردرگم، اوضاع گاهی برای پزشک خوب تیره و تار می‌شد…

گذشته از همه اینها، دکتر ترزا روبیلارد، روانپزشک پنجاه ساله دارای مجوز، تحصیل کرده در دانشگاه مک گیل، همچنین یک زن مطلقه هائیتی-کانادایی و مادر یک پسر در سن دانشگاه بود. نیکولاس بیست و دو ساله، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه کنکوردیا بود و بسیاری از نگرانی‌ها و ترس‌های او، نگرانی‌ها و ترس‌های برادران جوان خانواده دکتر ترزا روبیلارد بود. به همین دلیل است که این پزشک خوب، اینقدر با نیکولاس احساس همدلی می‌کرد…

دکتر ترزا روبیلارد در حالی که لب‌هایش را لیس می‌زد گفت: «هیچ اشکالی ندارد که از سلطه زنان سیاه‌پوست خوشت بیاید، نیکولاس.» و چشمانش را به نیکولاس دوخت. مرد جوان به او نگاه کرد و نیکولاس دید که چطور یک برآمدگی در شلوارش بزرگ می‌شود. نیکولاس آگنور پاهایش را روی هم انداخت، به شیوه‌ی مردانی که در حضور یک زن شهوت‌انگیز، دچار یک رابطه‌ی جنسی غیرمنتظره می‌شوند. دکتر ترزا روبیلارد لبخند زد و از هر ثانیه‌ی ناراحتی نیکولاس لذت برد. شکنجه یکی از تفریحات مورد علاقه‌اش بود…

نیکولا ناگهان گفت: «اوه، دکتر، قضیه به اینجا ختم نمی‌شود، چند روز پیش خواب دیدم که یک سلطه‌گر سیاه‌پوست مرا خم کرد و با یک کمربند استرپ-آن مرا گایید.» و دکتر ترزا روبیلارد لبخند زد و سر تکان داد. دکتر ترزا روبیلارد روی صندلی‌اش جابه‌جا شد و پاهای کلفت و سکسی‌اش را روی هم انداخت. این دکتر خوب، با یک بلوز سفید و دامن سفید تا زانو، هم سکسی و هم حرفه‌ای به نظر می‌رسید. و او می‌دانست که روی نیکولای جوان خوش‌قیافه و کمی گیج تأثیر گذاشته است…

دکتر ترزا روبیلارد پرسید: «این زن سیاه‌پوست در خوابت چه شکلی بود؟» و نیکولاس لبش را گاز گرفت، ناگهان خیلی معذب به نظر می‌رسید. او که احساس می‌کرد به کشف یا اعتراف آبدار دیگری نزدیک می‌شود، به جلو خم شد و نیکولاس درست همانطور که می‌دانست، نگاهش به سینه‌های او افتاد. نیکولاس آهی کشید و سپس شانه‌هایش را بالا انداخت و دکتر مهربان لبخند زد. قرار بود همه چیز خوب پیش برود…

نیکولاس اعتراف کرد: «دکتر، متاسفم، اما، امم، آن زن سیاه‌پوستِ سلطه‌گر توی خوابم شبیه تو بود.» و سپس با خجالت نگاهش را برگرداند. نیکولاس به تمام زمانی فکر کرد که در فیس‌بوک می‌گذراند و با عصبانیت زنان جوان سیاه‌پوست را موش‌های بی‌سرپرست، پرندگان محله‌های فقیرنشین و القاب دیگر خطاب می‌کرد. روزی نبود که از زنان سیاه‌پوست که خیلی رئیس‌مآب یا خیلی بلند صحبت می‌کردند شکایت نکند، با این حال مخفیانه از قدرت و تسلط آنها هیجان‌زده می‌شد. و حالا داشت در مورد روانپزشکی خیال‌پردازی می‌کرد که والدین ثروتمندش برای کمک به او در حل مشکلاتش استخدام کرده بودند…

نیکولاس گفت: «خیلی متاسفم.» و برخلاف میلش، اشک در چشمانش حلقه زد. برادر جوان نمی‌دانست با خودش چه کند. دکتر ترزا روبیلارد لحظه‌ای با رضایت لبخند زد و سپس از روی صندلی‌اش بلند شد. دکتر خوب، آرام آرام و با حالتی شهوانی به سمت بیمار هق‌هق‌کنان خود رفت. وقت آن بود که اوضاع را کنترل کند. دکتر ترزا روبیلارد با مهربانی دستانش را روی شانه‌های پهن نیکولاس گذاشت و به چشمانش نگاه کرد…

دکتر ترزا روبیلارد پرسید: «نیکلاس، هیچ مشکلی با تو وجود ندارد، تو یک مرد سیاه‌پوست مطیع هستی و برای خدمت به یک زن سیاه‌پوست قوی وجود داری، این تو را ضعیف نمی‌کند، برعکس، تو را قوی می‌کند، حالا، آیا آماده‌ی خدمت هستی؟» و نیکولاس آگنور به او نگاه کرد و با تردید لبخند زد. وقتی نگاه دکتر خوب به او افتاد، لرزید و قلبش به تپش افتاد. بالاخره، از مبارزه با آنچه که تمام مدت احساس می‌کرد، دست کشید…

نیکولاس آگنور گفت: «من بنده‌ی تو هستم، الهه‌ی سیاه من.» و سپس، بدون ترس یا شرم، در مقابل دکتر ترزا روبیلارد زانو زد. ترزا در حالی که لبخند می‌زد، با پایش به او ضربه زد و با انتظار سر تکان داد. نیکولاس لبخند زد و سپس با مهربانی پایش را بوسید و هیجانی در وجود دکتر ترزا روبیلارد موج زد. او هیچ چیز را بیشتر از گرفتن برادران سرسخت و درمان مزخرفات مردانه‌شان دوست نداشت. مردان سیاه‌پوست واقعی به زنان سیاه‌پوست قوی خدمت می‌کنند و آنها را گرامی می‌دارند، این روال طبیعی امور بود…

دکتر مهربان با لبخند گفت: «نیکلاس، من هدیه بندگی شما را می‌پذیرم، از این به بعد مرا بانو ترزا صدا بزن.» نیکولا لبخند زد و سرش را به نشانه تایید تکان داد و بدین ترتیب سفرش آغاز شد. با شروع سفر نیکولا، آسودگی به طرز شگفت‌انگیزی در او موج می‌زد. در جامعه سیاه‌پوستان، در خانواده‌های متعدد، بسیاری از مردان سیاه‌پوستِ به ظاهر قوی، مطیع زنان سیاه‌پوست قوی بودند. این موضوع بحث‌برانگیز بود و به ندرت در مورد آن صحبت می‌شد، اما با این وجود واقعیت داشت…

بانو ترزا شروع به آموزش نیکولاس در مورد روش‌های تسلیم شدن کرد، که خیلی هم شیرین بود، و به او در مورد سنت باستانی سلطه زنان سیاه‌پوست و تسلیم مردان سیاه‌پوست آموخت. در آفریقای باستان، مدت‌ها قبل از ورود سفیدپوستان، زنان سیاه‌پوست غالبی وجود داشتند که توسط مردان سیاه‌پوست خدمت می‌شدند. در پادشاهی داهومی، نام قدیمی بنین امروزی، جنگجویان زن سیاه‌پوست برای محافظت از ملت می‌جنگیدند و مورد احترام همه بودند. ریاست‌طلبی زنان سیاه‌پوست چیز جدیدی نبود، و برادران بهتر است یاد بگیرند که آن را بپذیرند و در آغوش بگیرند…

نیکولا در حالی که در مقابل بانو ترزا زانو می‌زد، گفت: «من برای خدمت به شما هستم.» این دختر قدبلند، خوش‌اندام، سبزه‌رو و پنجاه و چند ساله اهل هائیتی-کانادایی، روی صندلی‌ای شبیه تخت سلطنتی در زیرزمین خانه‌اش در لاوال، کبک، نشسته بود. بانو ترزا با سوتین قرمز و شورت ست و کمربندی در دست، بسیار زیبا به نظر می‌رسید. نیکولا با نگاه به چهره‌اش، هم هیجان‌زده شد و هم ترسید. و او کاملاً عاشق این زیبایی بود…

بانو ترزا گفت: «مردان سیاه‌پوست واقعی، زن سیاه‌پوست قوی را در آغوش می‌گیرند و از او محافظت می‌کنند، این روال طبیعی امور است.» و نیکولا سر تکان داد. او به آرامی پاهایش را بوسید و انگشتان پایش را مکید. در حالی که بانو ترزا لبخندزنان سر تکان می‌داد، مرد جوان سیاه‌پوست خود را بالا کشید و سپس ران‌های ضخیم و تیره او را باز کرد. نیکولا مکث کرد، عطر زنانه‌اش را استنشاق کرد و سپس شروع به خوردن کسش کرد. بانو ترزا با خوشحالی آهی کشید در حالی که نیکولا شروع به لذت بردن از او کرد. برادر جوان سرسخت، همانطور که گربه‌ای به شکار موش می‌رود، به اقتدار زنان سیاه‌پوست خدمت می‌کرد…

نیکولا مکثی کرد و گفت: «بله خانم.» و سپس دوباره به خوردن کس مقدس سیاه بانو ترزا ادامه داد. خیلی زود، زن سیاه‌پوست مسلط، از لذت جیغ می‌کشید و از لمس زبان و انگشتان نیکولا در کسش لذت می‌برد. پس از آن، نیکولا روی زمین فرش شده دراز کشید و بانو ترزا روی صورتش نشست و او را با کون بزرگ و گرد خود خفه کرد. نیکولا با خوشحالی آهی کشید وقتی که بانو سیاه‌پوست زیبا شروع به سواری گرفتن از صورتش کرد…

بانو ترزا دستور داد: «این کون رو مثل یه ساب خوب بخور نیکولاس.» و نیکولاس لبخند زد و گونه‌های کلفت کونش رو کاملاً باز کرد، سپس زبانش را داخل سوراخ باسن او فرو برد. نیکولاس کون او را با ولع خورد، عاشق طعم و بوی آن بود. بانو ترزا چهار دست و پا، رو به پایین و کون بزرگ رو به بالا قرار گرفت، در حالی که نیکولاس پشت سرش قرار گرفت و شروع به خوردن کون او کرد. در حالی که کون بانو ترزا را می‌خورد، نیکولاس کس خیس و پرموی او را با انگشت لمس می‌کرد. و او تا زمانی که نیکولاس از لذت جیغ نکشید، ول نکرد…

بانو ترزا مدت‌ها بعد گفت: «کارت خوب بود.» و نیکولا لبخند زد و سرش را به آرامی خم کرد. برای قدردانی از او، بانو ترزا کیرش را گرفت و نوازش کرد، و سپس، در حالی که نیکولا با تعجب نگاه می‌کرد، خم شد و او را در دهانش گذاشت. نیکولا با خوشحالی آهی کشید در حالی که بانو ترزا شروع به مکیدن کیر او کرد. وقتی مرد جوان بالاخره آمد، آن سلطه‌گر شهوت‌انگیز واقعاً آب منی او را نوشید، که نیکولا را بسیار خوشحال کرد…

بانو ترزا پس از مکیدن نیکولاس گفت: «نیکلاس، می‌خوام برگردی و خم بشی.» پس از مکث کوتاهی که باعث شد یک سیلی به صورت نیکولاس بزند، نیکولاس همانطور که گفته شده بود عمل کرد. بانو ترزا در حالی که لبخند می‌زد، از کون ناز هائیتیایی نیکولاس تعریف کرد و سیلی محکمی به آن زد، سپس کون نیکولاس را از هم باز کرد و شروع به چرب کردن او کرد. نیکولاس در حالی که بانو ترزا کمی کرم سرد آوینو روی باسن نیکولاس می‌مالید، چهره در هم کشید…

نیکولا التماس کرد: «لطفاً با من مدارا کنید، بانو ترزا.» و آن سلطه‌گر شهوت‌انگیز هائیتیایی خندید و بیشتر به باسنش زد. برگشت و دید که او یک دیلدوی بنددار به کمرش بست و آن را به باسنش فشار داد. نیکولا چهره در هم کشید وقتی بانو ترزا باسنش را گرفت و دیلدو را در باسنش فرو کرد. درست همین‌طوری، شروع به میخ کردن او کرد…

«نیکلاس، امشب تو حشری منی، بهش عادت کن.» بانو ترزا هیس کشید و کمی بیشتر به باسن او زد و دیلدو را روی باسنش فشار داد. نیکولا با صدای بلند ناله کرد وقتی بانو ترزا شروع به گاییدن کون او با دیلدو کرد. این نهایت فانتزی او بود که به حقیقت پیوست و او عاشقش بود، هرچند کمی درد داشت. بانو ترزا در حالی که با دیلدو به نیکولا تجاوز می‌کرد، با خوشحالی می‌خندید. این ماجرا داشت خیلی بامزه می‌شد…

نیکولاس چند ساعت بعد، بعد از اینکه ترزا با سکس استریپ شدیدش کونش را داغان کرد، به او گفت: «خانم، این کون مال تو بود.» بعد از دوش گرفتن و لباس پوشیدن، نیکولاس احساس می‌کرد که خیلی پولدار شده است. ترزا به صبور/مطیع او لبخند زد و سرش را تکان داد، و از این واقعیت که نیکولاس پیشرفت رضایت‌بخشی داشته، خوشحال بود. هر چه مردان سیاه‌پوست بیشتر یاد می‌گرفتند که اقتدار و قدرت زنان سیاه‌پوست را، چه در داخل و چه در خارج از اتاق خواب، بپذیرند، جامعه سیاه‌پوستان بهتر می‌شد…

ترزا روبیلارد گفت: «تو فوق‌العاده بودی نیکولاس، از اینکه به من اجازه دادی به تو درس بدهم ممنونم.» و او را در حالی که مطیع/صبور بود، در آغوش گرفت. نیکولاس سر تکان داد و از او تشکر کرد و سپس سوار راو۴ قرمز روشنش شد که در حیاط خانه‌اش قرار داشت و حرکت کرد. مرد جوان هائیتیایی با فکر کردن به تمام کارهای سرگرم‌کننده و شرورانه‌ای که او و روانپزشک/سلطه‌گرش انجام می‌دادند، لبخند زد. نیکولاس در حالی که به سمت خانه رانندگی می‌کرد، با خود فکر کرد: چه زن فوق‌العاده‌ای.

Leave a Comment